نقل شده همانند رواياتى كه در كتابهاى ما وجود دارد [ و گرنه آنها هرگز به تحريف قرآن اعتقاد ندارند ] . علّامهء گرانقدر « ابو على طبرسى » از دانشمندان بزرگ اماميه در قرن ششم هجرى ، در كتاب نفيس « مجمع البيان لعلوم القرآن » دربارهء اين روايات ضعيف - كه دلالت بر نقص قرآن دارد - مىنويسد : « گروهى از اصحاب ما و جمعى از حشويّهء اهل سنت روايت كرده‌اند كه قرآن دچار دگرگونى و كاستى شده ، اما عقيدهء راستين در مذهب ما خلاف آن است . » آن‌گاه سخنان او را به‌طور كامل نقل كرده مىافزايد : « اين سخنى است صريح و با دلالت روشن بر اين‌كه طايفهء اماميه مانند ديگران ، معتقدند كه حتى يك حرف هم از قرآن كم نشده است و هركس بگويد قرآن تحريف شده تنها به پاره‌اى روايات استناد جسته كه به خيال خام خود صحيح مىپندارد با اين‌كه بسيار ضعيف و باطلند . » پس از آن مىگويد : استاد فاضل ، شيخ « محمد جواد مغنيه » از دانشمندان بزرگ شيعهء اماميه در لبنان مىنويسد : « توجه كسانى كه پاره‌اى احاديث در برخى كتابهاى عالمان شيعه را بهانه قرار داده بر ضد آنان استدلال مىكنند ، به اين نكتهء اساسى جلب مىكنم كه به نظر شيعيان در كتابهاى حديثى - از جمله كافى ، استبصار ، تهذيب و من لا يحضره الفقيه - هم حديث صحيح نقل شده و هم حديث ضعيف ، همچنين در كتابهاى فقهى هم مطالب صحيح يافت مىشود و هم مطالب اشتباه و نادرست . بنابراين ، نزد شيعيان هيچ كتابى كه همهء مطالبش از اول تا آخر صحيح باشد - جز قرآن كريم - وجود ندارد . ازاين‌رو احاديثى كه در كتب شيعه نقل شده به هيچ‌وجه دليلى بر ضد مذهبشان نيست . آرى ! حديث بر ضد كسى حجّت است كه آن را صحيح بداند ، تازه دليلى عليه او به‌عنوان يك شخص نه يك مذهب . و اين ، نتيجهء طبيعى باز بودن باب « اجتهاد » براى كسانى است كه شايستگى